انتخاب لینچ برای من صرفن به این دلیل بود که کسی به فیلمساز مقدسم خدشه ای وارد نکند .
در این گزاره که لینچ در ایران اسطوره است شکی نیست ولی علتش چه می تواند باشد ؟ آیا او به عنوان یک سینماگر اسطوره است یا در مقام فیلسوف و روانکاو ؟ جریانات حول و حوش دیوید لینچ در ایران به خوبی نشان دهنده ی این موضوع است که باز ما بچه شرقی ها، سینماگری را دست آویز توهمات خویش از فلسفه و نظریه های چند وجهی سینما و پست مدرنیسم قرار دادیم . تنها کافی است به انبوه مقالاتی که راجع به لینچ نوشته و چاپ شده توجه کنیم. لینچ و پسامدرن ، روانکاوی لاکانی از منظر فیلم های دیوید لینچ ، پدیدار شناسی شر ، رابطه ی روایت لینچی و نوار موبیوس (1) ( که این یکی حقیقتن جالب است ) و کلی گنده گویی دیگر که به همه چیز می پرداخت جز خود سینما . بله لینچ با اینها در ایران اسطوره شد ، همانطور که خیلی از کارگردان های دیگر که مولف می نامندشان ...

                                                                           وحید(نویسنده ی مهمان)

 

 

ادامه مطلب

نوشته شده توسط نویسندگان مهمان در 3 PM |  لینک ثابت   •