سه شنبه بیست و هشتم آذر 1385
زندگی و دیگر هیچ
سلام
حتما تا به حال به بالای وبلاگ توجه کرده اید که کلکسیونی از عکس های کارگردان های معروف را دور هم جمع کرده و شما را به سوال می کشد که این عکس مال کی می تواند باشد یا کدام عکس مال کدام کارگردان است؟!تقریبا از تمام عکس ها،نقد و تفسیر فیلم داشته ایم جز یک نفر که تنهاییم باعث شد یک تور ویژه از آثارش را برای خودم در عرض چند شب متوالی برگزار کنم:
اینگمار برگمان....
سوشیانس
ادامه مطلب
جمعه هفدهم آذر 1385
زندگی پوچ یک دون ژوان
جیم جارموش ، یک مستقل ساز آمریکایی است که در بعضی مناسبات دهه 70 میلادی آمریکا رشد کرده است. او یکی از نماد های سینمای مستقل آمریکاست. حتی او را نقطه تلاقی سینمای هنری اروپا و نظام استودیویی هالیوود می دانند.یک فیلمساز ضد ژانر که اصول را همانطور که خودش بخواهد ، واژگون می کند و هر سبکی را مثل سایر حرفه ایی های این صنعت آزموده است.
گل های پژمرده ، من را سخت به تعجب انداخت. فیلم حرکتی خلاف جریان کاری جیم جارموش در طول دو دهه اخیر محسوب می شد. گل های پژمرده خط داستانی ساده ای دارد و به شکل شگفت انگیزی داستانش را با روانی تعریف می کند. سادگی فیلم، رمز اصلی موفقیت آن است...
ادامه مطلب
یکشنبه دوازدهم آذر 1385
حرف هایی برای نگفتن
مدتی قبل تصمیم گرفتم در مورد شاهکار استنلی کوبریک بنویسم و البته تصمیمم جدی بود.اما متاسفانه با مشکلات زیادی مواجه شدم.اول نشستم برای چندمین بار فیلم را نگاه کردم و برای صحنه به صحنه ی آن یادداشت هایی را بر روی کاغذی نوشتم.اما بعد از اتمام فیلم نتوانستم هیچ ربطی بین نوشته هایم پیدا کنم.دنبال چندین کتاب گشتم.بعضی هایش پیدا شد و اکثرش در دسترس نبود.یکی از اساتید دانشگاه در رشته ی ادبیات را گیر آوردم و در مورد نماد های مختلف سوال پیچش کردم.اما او هم نتوانست کمک زیادی به من بکند
بار دیگر فیلم را نگاه کردم.لذت می بردم.با این که می دانستم نادانسته هایم درموردش خیلی زیاد است....
دیوید
ادامه مطلب
چهارشنبه یکم آذر 1385
به خاطره ی مادرش
ما همه نَفَس می کشیم. تنفّس می کنیم. به عبارتی واضح تر:همه ی ما به نفس کشیدن معتادیم. و تَرکِ عادت(اعتیاد) موجب مَرَض(که چه عرض کنم شاید مرگ) است. امّا کاش رخصت زیستن را دست و دهان بسته نگذریم. و تا وقتی دستمان می رسد کاری کنیم.
بارِ دیگر، دلایل شخصی(که ارزش گفتن ندارند)، کمبود وقت(نه وقتِ اضافه)، کم همّتی و کم لطفی (و سایر کمبود ها) دست به دستِ هم دادند تا مرا از به روز کردنِ به موقع مطالب بازدارند. و عامل بازدارنده ی دیگر، تردید خودم بود بر این که آیا استحقاق اظهار نظر کردن در مورد فیلمی از آندره ی تارکوسکی - نوستالژی- را دارم یا نه...
انیس
ادامه مطلب
